Persoonlijk

Afkicken van de Trailrunweek

Iets met heimwee. Zo voelt het zo ongeveer. Op de terugweg in de auto met Rob en Stijn hadden we het er nog over: vallen we nu in een zwart gat? Het antwoord is: ja. Zo’n after-Trailrunweek-dip is onvermijdelijk, want het dagelijkse leven staat zo haaks op wat we de afgelopen week meemaakten! Ik val jullie nog één keer lastig met een recap van de vooral hoogte- en een paar dieptepunten.

[heading size=4 style=underline]Bob Marley[/heading]Het begon al op de heenreis. Rob en Stijn reden met me mee en eenmaal over de grens was het snel uit met de radio ontvangst. Daar is een oplossing voor: cd’s! Op den duur kwamen we bij Bob Marley uit en tot grote ergernis van (en waarschijnlijk het grootste dieptepunt van de week voor) Stijn heeft die cd zo’n 5 keer gedraaid. Rob en ik relaxt en ontspannen meedeinend op de muziek. Een heftige hoosbui voelde nooit eerder zo tropisch en ontspannen, terwijl we geen hand voor ogen zagen. Eerste cd die er op de terugreis in werd gestopt? Bob Marley! Off course. Sorry Stijn. Bob Marley zal na deze week nooit meer hetzelfde klinken.

[heading size=4 style=underline]Chalet AlpeLune[/heading]Niets zo fijn om na een lange reis hartelijk ontvangen te worden in chalet AlpeLune door Ilonka, Wouter, Taco en Annemarie. Het chalet is deze week echt ons ‘thuis’ geweest, dankzij hun gastvrijheid en passie voor outdoor sport, die ze uitstralen. Tel daar de uitgebreide ontbijtbuffetten bij op en de overheerlijke drie-gangen diners die dagelijks voor ons klaar stonden. Op de eerste dag vroeg ik me af… zal ik deze week afvallen, of aankomen? Mijn gewicht is gelijk gebleven, maar ik heb al van in ieder geval één mede trailer gehoord dat er 2 kilo gewicht bij is gekomen!
IMG_20160622_193440Ook Jantiene en Jan mogen niet vergeten worden, want zonder hun organisatie had er helemaal geen Trailrunweek geweest! Dit was alweer de derde editie en een enkeling uit de groep heeft ook echt alledrie de Trailrunweken mee gedaan.
IMG_20160619_151336
[heading size=4 style=underline]Hechte groep[/heading]En dan heb ik het nog niet eens over de groep gehad. Ook al kenden de meesten elkaar niet, er ontstond al snel een hechte groep. We delen dezelfde passie. Voor trailrunnen en natuur. En voor eten, dat was ook al snel duidelijk. Alles ging op! Samen beleefden we vele ‘ah’ en ‘oh’ momenten bij het zoveelste fantastische uitzicht en dat schept een band. We wachten met smart op een reünie (dat is een hint, Jantiene en Jan!).
13533321_533248446859101_7876986337051287683_n
[heading size=4 style=underline]De stats[/heading]
We hadden deze week keuze uit meerdere trails, soms twee op een dag. Ik liep ze lang niet allemaal, dat lukte maar 4 trailgenootjes (die daardoor bijna 3 marathons in een week hebben gelopen). In totaal legde ik 90 kilometer en 4000 hoogtemeters af in de Zuidfranse Alpen, verdeeld over 7 trails. De kortste was mijn 4 kilometer loslooprondje op donderdag en de langste de marathon Gyronde van 23 kilometer de dag ervoor.
En het gekke is dat ik nauwelijks last heb gehad van spierpijn. Alleen een beetje na de eerste keer keihard afdalen. Zelfs de achillespeesklachten verminderden gedurende de week. Iets wat Jan op de eerste dag al voorspelde. De totaal andere belasting in de bergen zou voor een verbetering kunnen zorgen. Daarop moest ik hard lachen. Maar ik moet nu toch mijn ongelijk toegeven. Niet dat ik het erg vind hoor. Minder last van de achilles kan geen kwaad natuurlijk.
chillOok grappig om te merken dat je lichaam deze belasting best makkelijk verteerd. Maar de herstelmogelijkheden zijn dan ook optimaal. Geen afleiding van thuis, geen werk, gezin, niet hoeven koken, of wat dan ook. Na het lopen ploffen we neer en hoeven we niets meer te doen. Lekker op het terras in de zon, iedere ochtend in de heerlijke berglucht stretchen, een plons in de jaccuzzi of een gangetje sauna, het kan allemaal.
13528734_10207807569560141_9157933213509316156_n

[heading size=4 style=underline]Evening gymnastics[/heading]Ik kreeg een lumineus idee. Dat kwam toen ik zaterdagavond in bed lag en roomie Merel en ik de slaap nog lang niet konden vatten. Ik zag een dakspant en vroeg me af of ik daar aan kon hangen.
13428482_1104573579604007_5435150879545749256_nDan is er maar één mogelijkheid om daar achter te komen. Dit leidde tot een dagelijks terugkerend tafereel van evening gymnastics, waarbij ik zondags een splinter uit mijn grote teen probeerde te peuteren, maandag de slackline in de tuin ontdekte, dinsdag in de dakspanten van de jacuzzi hing, woensdag tijdens het trailen een boulderrots ontdekte, donderdag in een steunpaal van het chalet hing en vrijdag een handstand boven op de berg deed. Het nut hiervan? Géén idee, maar Merel en ik hadden de grootste lol met gekke dingen verzinnen èn uitvoeren.

[heading size=4 style=underline]Fly with me[/heading]Tijdens die mooie trails hadden we alleen wel een hardnekkig irritatiepuntje… Vliegen. Hordes vliegen! En steeds was er iemand de lul die een hele zwerm om het hoofd had vliegen, gatver! Schijnt trouwens nooit eerder zo erg geweest te zijn met vliegen, maar de zachte winter in combi met het warme weer en de kuddes schapen op de berg worden als oorzaak genoemd. Hopelijk heeft onze odeur tot een massale sterfte geleid, maar ik betwijfel het. Fotograferen was ook een uitdaging, want zodra je stil stond werd je belaagd (ook door muggen in de bossen overigens) en op bijna iedere foto vliegt er wel een vlieg door het beeld, wat leidt tot rare vlekken in gezichten, of een half beeld in beslag genomen door een vlieg. Of meer. Hier vliegt er bijvoorbeeld eentje voor mijn voorhoofd.
IMG_20160621_105629

[heading size=4 style=underline]Mooiste trails[/heading]Deze week liepen we iedere dag één of twee trails. Er zijn er twee die er voor mij echt uitsprongen, Maandag liepen we Crete de Rortie, waarbij we na een steile klim op een fantastisch uitzichtpunt kwamen. Vervolgens een technische afdaling op een smal pad met het ravijn naast je en een bezoek aan een grot.

Vrijdag liepen we Dormillouse, waar het smeltwater het beeld van de dag bepaalde. Watervallen, die van grote hoogte naar beneden kletteren, woeste stromen die we over moesten steken, ploeteren door de sneeuw bovenop de berg, een sneeuwbalengevecht, de mooiste vergezichten, wat tranen en, net als maandag, een glijpartij van het pad af.
sneeuw

[heading size=4 style=underline]Alternatieve training[/heading]Het was niet alleen trailrunnen wat de klok sloeg. Zo nu en dan is het heerlijk om je lijf even iets anders te laten doen, dan berg op en berg af rennen. Bijna iedere ochtend werden we door Jan in het ochtendzonnetje aan het werk gezet met allerlei rek- en strekoefeningen. Stramme spiertjes werden weer soepel en waren weer klaar voor wat de dag brengen zou.
IMG_20160620_151231Met het mooie weer was het ook echt geen straf om verkoeling op te zoeken. Dus maandag lagen we in de zon aan Lac de la Roche de Rame en in het koude smeltwater van het meertje. Sterker nog, ik heb het meertje overgezwommen, zo’n 600m (grove schatting, want de gps gaf geen eenduidige afstand aan). Dat voelde trouwens echt wel even goed ook al had ik lange tijd niet gezwommen. Overigens doe ik een keurige schoolslag. Het moet wel ontspanning blijven he.
In de tuin van het chalet stond een slackline, die er o zo simpel uitzag, maar waar we grote moeite mee hadden. Wel leuk om er mee te oefenen en een prima training voor core en balans.
Hoogtepuntje deze week was toch ook ons raftavontuur op donderdag. Met drie rafts hotsten en botsten we van oever naar oever en onder de takken door, tot we een beetje doorkregen hoe we samen moeten werken en vooral andere rafts konden klieren door ze zeiknat te peddelen of vol te rammen terwijl ze vast zaten op een steen. De afsluitende barrage van 10 meter was echt onwijs gaaf. Dat peddelen vraagt ook nog best wat kracht. Met een beetje water aaien kom je niet verder, dus ik zette vol mijn gewicht achter iedere peddelslag. Goede krachttraining!

[heading size=4 style=underline]Zwart gat[/heading]
En nu zit ik in een zwart gat. Op de terugweg reden van een zonnig zuiden, via een heftige onweersbui in de bergen (wel onwijs mooi, die bliksemschichten recht voor je… maar wij weten na deze week waar wel en niet moeten zijn tijdens onweer in de bergen), heel veel grijs weer, nog meer regen, cumuluswolken en regenfronten (na deze week mogen wij ons ook weerdeskundigen noemen) en uiteindelijk een zonnetje heb ik toch heel wat keren op het punt gestaan om rechtsomkeert te maken.

Het was zelfs zo erg dat ik er zelfs aan dacht om op ons vakantie adres de auto te saboteren… Dat deed ik overigens niet hoor. Eén ding was duidelijk: we wilden nog niet naar huis. Na een week van heerlijk warm zomers weer, terug naar een stormachtig en herfstig Nederland. terug naar ‘het normale leven’. Ik was nog niet thuis, na Stijn en Rob afgezet te hebben, en de eerste appjes vlogen alweer door de lucht. Dit is een dagelijks terugkerend ritueel. Alsof we met onze heimwee-appjes proberen terug te keren naar een fantastische vakantieweek.
IMG_20160624_103915
Alle trails nog eens teruglezen en zien?
Dag 1 en 2  Sentier des Canaux en Trail de Gyronde
Dag 3 Crete de la Rortie
Dag 4 Tete d’Oreac
Dag 5 Marathon Gyronde
Dag 6 Loslopen en raften
Dag 7 Dormillouse
Kun je geen genoeg krijgen van de foto’s? Check dan mijn instagram en facebookpagina!

Ben je nu zelf enthousiast geworden en wil je ook een mee met een trailrunweek? Hou dan Altijdsporten.nl en Trailrunweek.nl in de gaten. Ik vermoed dat er volgend jaar weer een topweek georganiseerd gaat worden. Wil je nòg meer sneeuw zien, dan wij nu hadden? Dan is de Sneeuwweek wellicht iets voor je!

Foto’s: van een heleboel deelnemers van de trailrunweek
Filmpje: Jantiene Hannesse

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Content is protected !!