maandag 18 september, 2017

Sportweek 37 2017

IMG_20170915_190206

Wat een week! Van Tirol naar huis en door naar Andorra! Van zomer tot bar winterweer in een week om van de hoogtemeters nog niet te spreken!

Zondag
De weersvoorspellingen voor vandaag waren ronduit slecht… Maar het viel 100% mee! Na de Beast en Super van zaterdag stond vandaag de Super op de planning. Wel wat stijf van gisteren en ik besloot van start te gaan in de open heat in plaats van competitief, zodat ik weer met Denny, Olivier en nu ook Pia kon lopen.
sportograf-108317997_lowresDat waren 18 kilometers die eigenlijk veel te snel voorbij gingen! Een beetje moe, maar vooral heel voldaan kon ik dit topweekend afsluiten. Volgend jaar zeker weer Spartan Race Oberndorf!
IMG-20170911-WA0001
Maandag
Eigenlijk wilden we onze Airbnb helemaal niet uit. Het uitzicht is waanzinnig en het is hier zo relaxt. Dus we namen lekker de tijd voordat we richting München reden. We zouden toch pas in de avond vliegen.
IMG_20170908_201437Met een tussenstop voor lunch in Kuffstein konden we er weer tegen aan. En een voorspoedige vlucht en heel natte autorit terug naar huis kwam dit weekend dan toch echt een aan einde.

Dinsdag
Back to work! En met de wasjes die gedaan moeten worden en even wat herstel in acht nemen, werd er niet gesport. Wel werd de tas voor komend weekend vast ingepakt. Althans… alle winterkleding werd eerst uit de kast getrokken. Voor komend weekend is sneeuw voorspeld in Andorra… KAK!!

Woensdag
De voorspellingen voor komend weekend worden er niet beter op. Dus naast warme kleding ontstaat er ook een run op heatpacks, thermoponcho’s en handenwarmers. Ik denk dat ik er klaar voor ben… Winter in september, wie verzint dit!!

Donderdag
Here we go again! Met Gabriel vloog ik naar Toulouse om vanaf daar met de auto naar Andorra te rijden. De bergen zie je van verre en daarboven… donkere wolken. Van 20 graden daalde de temperatuur richting het vriespunt toen we de bergen en bijbehorende mist inreden. Het werd steeds stiller in de auto…
In het schemer kwamen we aan bij het hotel. Inchecken, eten en lekker op tijd naar bed!
21740192_1526974884030539_6803924490306567325_n
Vrijdag
Het fijne van op tijd op de locatie zijn, is dat je gewoon een dag vooraf kunt bijkomen van de reis, nog wat inkopen kunt doen en de boel kunt verkennen. Na het ontbijt dus even wat boodschappen doen in de zeikende regen. Maar nu met daglicht konden we de bergen verderop zien. Die waren wit… En ook een camper op de parkeerplaats vertoonde een deken van sneeuw. Die sneeuw lag precies op onze race locatie, zo’n 500m hoger gelegen dan het dorpje waar we bivakkeerden. Het werd stil in de auto en hoe dichter bij we kwamen, hoe witter het werd. De regen was hier ook overgegaan in sneeuw. Sta je dan in september met een sneeuwpop in je handen!
21761363_1527530507308310_1591166153396887187_nHet startnummer moesten we elders ophalen, dus hoppa, weer naar beneden, de regen in en naar Encamp. Startpakket hadden we vlot binnen.
IMG_20170915_153528Tijd voor verder relaxen! Harm was ondertussen ook gearriveerd en we besloten even een toeristisch uitstapje te maken naar een uitzichtpunt boven ons dorpje Canillo. Wat een waanzinnig mooi uitzicht! En het was nu nog helder ook!
IMG_20170915_191219
Zaterdag
Raceday… Jeetje dit hadden we twee weken terug nog niet verwacht. Een EK Spartan Race in de SNEEUW! Er was vannacht nog een extra vrachtje sneeuw gevallen en alles was witter dan wit! Hoe ging ik dit overleven? Ik ben geen winterloper! Ik vermijd kou sinds mijn onderkoeling en zag er als een berg tegen op.
IMG_20170915_141258Het was rond het vriespunt toen de elite groep werd weggeschoten. En aangezien we hier op een hoogte van 2100m starten, besloot ik het echt rustig aan te doen. Iets anders bleek al snel ook niet mogelijk. Niet alleen moest je onwijs uitkijken waar je liep, maar de hoogte had al direct vat op me. De bergen gingen van links naar rechts, terwijl de ondergrond op en neer ging en mijn hoofd alle kanten op tolde… Gelukkig liep ik samen met Sabina, die zich ook niet topfit voelde. Hoe vaak heb ik niet gedacht uit te stappen. Uiteindelijk hebben we elkaar er doorheen gesleept. Geen toptijd, maar dolblij dat we überhaupt konden finishen en niet niet kotsend langs het parcours lagen. De EK-medaille lag bij de finish op ons te wachten. Dachten we. Ze waren op. Sta je dan… Op zijn zachtst gezegd: ik was not amused!
Gelukkig kon ik wel mijn 3e Trifecta medaille mee nemen. Pleister op de wonde zeg maar.
21731275_1528580333869994_7757148167399748936_n
Totaal loop kilometers deze week: 40 km
Jaartotaal loopkilometers 2017: 873 km

Reacties

There are no comments yet, add one below.

Leave a Comment


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *