woensdag 20 december, 2017

Sportweek 50 2017


Het avontuur staat weer voor de deur! Een betere voorbereiding met al die sneeuw kon ik me niet wensen. IJsland here I come! Mijn laatste raceweekend van dit jaar. Althans… dat is wel de bedoeling…

Zondag
Wat een sneeuw! Daarom ging vandaag de training bij Huub ook niet door. In de ochtend nog even laatste inkopen gedaan voor IJsland bij Bever en vervolgens kon ik het echt niet laten om de sneeuw in te gaan voor een duurloopje. Wat was het prachtig, nog mooier dan gisteren!
24909563_1606944302700263_4862754477043484316_n
Maandag
Code rood, o help drie sneeuwvlokken. Ok, iets meer, maar ik sloeg de waarschuwing niet in de wind en werkte vandaag vanuit huis. Het liefst zou ik vandaag het bos weer induiken om door de sneeuw te ploeteren, maar drie dagen achter elkaar hardlopen leek me even niet verstandig. Dan maar te voet boodschappen doen om te kijken of mijn IJsland gear ook op wandeltempo warm genoeg is.
25299467_1607948339266526_4335334378227617905_n
Dinsdag
Vandaag waren de wegen weer goed begaanbaar, dus met goede moed op naar kantoor. Alleen duurde het toch 2 uur voordat ik uiteindelijk op kantoor was… De verloren tijd inhalen en nog een dikke file op de terugweg leidden er toe dat ik niet op tijd was om training te geven. Enorm balen. Op dit soort momenten mag de sneeuw van mij als sneeuw voor de zon verdwijnen. Maar niet voordat ik toch nog maar even mee heb gedaan met de snowface challenge.
25158235_10215064774639927_8058958708240145396_n
Woensdag
De laatste dingen werden vanavond ingepakt. Morgen stap ik op het vliegtuig naar IJsland. Ben ik er klaar voor? Ja, ik denk het wel. De voorspellingen voor de komende dagen zien er qua temperatuur niet verkeerd uit. Alleen de regen in combinatie met wind kan een flinke uitdaging worden. Maar ik heb alle vertrouwen in mijn The North Face gear, die me warm gaat houden.

Donderdag
Reisdag! Op naar Schiphol, waar ik Alrike ontmoette en we samen naar Reykjavik vlogen.
25348491_1610608072333886_5910929785905968651_nEen goede vlucht en een landing op een ijsbaan (daar zijn ze een beetje sneeuw en ijs immers gewend) later stapten we op een pendel naar Reykjavik.
25158184_1610911612303532_8622684855356575423_nWe checkten in in een waanzinnig appartementje en voelden ons direct thuis. Maar geen tijd om te lang binnen te blijven! Bij het inchecken ontdekten we dat er een boottocht op de Andrea (he, waar heb ik die naam eerder gehoord…) ons naar het noorderlicht zou brengen. Op naar de haven, waar we ons in heerlijke overalls hesen.
25158398_1611144078946952_3337855055204362015_nDe Andrea voer ons weg van het licht van de stad om ons een blik te werpen op het noorderlicht en een enorme lading vallende sterren. Het noorderlicht was alleen een grijze wazige miststreep in de lucht. Is dit alles?  Op de foto zag je werkelijk helemaal niets, pikzwart. Dus uit pure wanhoop probeerde ik iets met instellingen, klikte, keek op mijn beeldscherm en mijn mond viel open van verbazing. DAS HARTSTIKKE GROEN!! Aaaaaaaah het noorderlicht! De golvende waas was niet heel erg actief en met het blote oog slechts een mist. Maar met een camera met instelbare ISO en sluitertijd veranderde die mist in een groen gordijn in de lucht.
20171214_224554En dan moet je toch weer terug naar de haven, het noorderlicht achter ons latend. Hoe dichterbij we bij de haven kwamen, hoe minder je er van zag. Hoi licht. Tijd om naar bed te gaan in ons luxe appartementje waar net twee koffers onploft waren.

Vrijdag
Heel gek, het is maar 4 uur licht en dat betekent dat de zon pas om een uurtje of 11 op is en om 3 uur al weer ondergaat! Dus als je dan na tienen wakker wordt, terwijl het nog steeds donker is, is een rare gewaarwording. Vandaag gingen we Reykjavik verkennen en stond voor Alrike de briefing van de Ultra op het programma. Reykjavik is een heel vriendelijk stadje.
25348574_1612226458838714_8078890518175676125_nVanuit ons appartement staan we in een paar minuten aan de waterkant, of, als we de andere kant op lopen, in het centrum van Reykjavik met leuke winkels en restaurantjes. Ok, alles is hier schreeuwend duur, maar ik kon het niet laten wat souvernirtjes te kopen.
Terwijl Alrike de briefing had besloot ik een wandeling te maken. Jammer genoeg was de toren van de Hallgrímskirkja gesloten.
IMG_20171215_144653Vanaf daar zou je een prachtig uitzicht over Reykjavik hebben. Langzaam vervolgde ik mijn weg richting de Harpa om Alrike na haar briefing te treffen.
25354175_1612226722172021_4433459561571532543_nSamen shopten we nog even in de winkeltjes om ’s avonds met een paar medelanders een hapje te eten. Wat een aanslag op de portemonnee! Maar het was een leuke avond en na onze tassen voor het weekend gepakt te hebben doken we onder de wol.

Zaterdag
Wat een luxe. Een bus die je om 9 uur naar de Spartan Race venue brengt en voor de deur dropt. Een rit in het donker, waardoor we helaas maar weinig van de omgeving zagen, maar in de schemer van de zonsopgang zag je de contouren van een witte wereld. Prachtig!
IMG_20171216_102557Aangekomen bij de Dome scheidden de wegen van Alrike en mij zich voor de komende uren. Alrike ging zich klaar maken voor de Ultra Team en ik zou vandaag als vrijwilliger aan de slag gaan. Ik had nog even de tijd om rond te neuzen en nog een paar bekenden te spreken.
25353827_1613186425409384_4971111791897078927_nIk stond vandaag bij de bender, één van mijn favoriete obstakels, leuk! Samen met zes andere vrijwilligers werd ik naar dat punt gebracht, waar ook een aantal andere obstakels te vinden waren. De zon was ondertussen opgekomen en ik genoot van het prachtige uitzicht.
25353791_1613186585409368_4571595502256762643_nDe eerste racers kwamen in zicht en met de racers kwam ook de regen. De ijsplakkaten die er lagen smolten deels weg, maar de ijzige grond eronder zorgde er voor dat er spiegelgladde plekken ontstonden. De omstandigheden voor de racers waren zwaar, vooral de klim die ze voor de kiezen kregen als ze ons terrein verlieten.
25498308_1613186662076027_7587475301968576367_nOndertussen schreeuwde ik de spelregels, zodat iedereen wist wat is moest doen, moest een enkele keer inspringen om vanwege de veiligheid een racer op te vangen die het niet lukte de bender te bedwingen en niet zelfstandig meer naar beneden kwam, moedigde de lopers aan, kreeg knuffels en genoot met volle teugen. Mijn The North Face gear en de vele laagjes eronder hielden mij droog en warm. Zo vloog de tijd voorbij al kwam de regen nog steeds met bakken uit de hemel. Zo nu en dan konden we even in de verwarmde tent opwarmen en wat eten en drinken. Uiteindelijk werden we om half 7 terug gebracht naar de Dome. Toen merkte ik wel dat ik toch aardig doorweekt was geraakt. Al is dat ook niet gek na 8 uur. Maar shit… een deel van de gear moet ik ook aan als ik morgen de Sprint wil halen… Hoe kan ik dit drogen?
IMG_20171216_103851Binnen in de Dome kwam ik Alrike weer tegen. Maar in plaats van dat ze nu rust had voordat ze de volgende ochtend de laatste ronde weer zou lopen, had ze een DNF. Haar team was uiteen gevallen en had elkaar aardig laten zitten. Net nu ze alle hulp kon gebruiken na 2 keer zwaar onderuit gegaan te zijn en beide ellebogen geblesseerd had! Einde race voor haar en we besloten toch ons comfortabel appartement op te zoeken en de volgende ochtend weer met de bus naar de Dome te komen. Aan de ene kant was dat een lekker vooruitzicht. Aan de andere kant knaagde het ook… ik had graag op mijn matje deze gekke nacht meegemaakt. Nu stond de wekker om 3 uur ’s nachts om weer op tijd de bus naar de venue te kunnen nemen. Het was een kort nachtje.

Totaal loop kilometers deze week: 7 km
Jaartotaal loopkilometers 2017: 1.001 km

Reacties


There are no comments yet, add one below.

Leave a Comment


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.