donderdag 08 september, 2016

Team Broomstick @ Strongsisterrun

Strongsisterrun ocr

Wat doe ik als ik niet mag hardlopen, maar wel dit weekend twee obstacleruns gepland heb staan? Dan luister je naar je fysio en neem je drie hardlooprustdagen in acht en wandel je de StrongSisterRun. Als bezemwagen.

Brainwave

Donderdag zat ik bij de fysio voor mijn enkel. Alle botjes in mijn voet bleken de verkeerde kant uit de steken, dus er was even wat brute kracht voor nodig om alles weer in z’n voegen te douwen. Met een beetje mazzel komen hier ook de achillesklachten vandaan (die overigens piekfijn in orde was; geen verdikkingen of verhardingen). Advies: drie dagen niet hardlopen, want al die botjes moesten wel even goed blijven zitten. Eeehmm… kak… ik begon te rekenen… Drie dagen,… Dat betekende zaterdag niet hardlopen! Mijn StrongSisterRun! Gelukkig mocht ik wel wandelen. Mijn hersenen, die op dat moment op vol vermogen draaiden, kregen een idee! Als ik alleen maar mag wandelen, dan kan ik net zo goed als bezemwagen gaan! Een berichtje naar Marian en het was geregeld. Maak ik mezelf nog nuttig ook!
sportograf-86633125_lowres

Ultimate chaos

Vrijdag ging ik op weg naar Nijverdal. Bepakt en bezakt, inclusief bezem. Susanne en ik hadden een B&B, waar we het hele weekend zouden verblijven. Na mijn yogalesje en flink veel bijkwekken met Susanne doken we níet op tijd ons bed in. Ach, de start was toch pas laat!. Heerlijk ontbijtje weg gewerkt en met bezem en een tas vol schone kleding vertrokken we naar het startterrein. Daar aangekomen namen we even afscheid: Susanne moest het startvak al in. Ik moest nog even wachten tot iedereen de hort op was en daar vond ik de beste wachtplek ever voor! Op het dak van een nabijgelegen gebouwtje, waar Marian het hele startterrein overzag. Een waanzinnig gezicht om iedereen door de Spinning Around te zien gaan. Een soort van wokkel, die zorgt voor een regulering van de stroom lopers en er uit ziet als een grote chaos. Tel daar een happy hardcore muziekje bij op en de fun is maximaal!
sportograf-86632436_lowres

Start the fun!

Het startvak wordt langzaam aan leger en leger en ik sluit me met mijn bezem aan. Bij de start zie ik nog een bezem! Het is Roeland, ook bezemwagen. En zo zijn we niet alleen, maar met z’n twee! Een stuk gezelliger ook! En wandelen is voor Roeland geen probleem.
14249854_10210558167734120_2316037600592297707_oMijn calculatie er op los latend denk ik dat we de kans niet krijgen om hard te lopen. I was right. Al snel lopen we in de staart van de groep. De eerste wandelen al binnen een paar 100 meter. En weer een klein stukje verder de eerste blessure. Maar zodra ze ons ziet springt ze op en rent weg. De motivatie om door te lopen is iets te groot om binnen de eerste kilometer al op te geven. En zo wandelen we door de bossen rondom Nijverdal, kletsen elkaar de oren van de kop. Eigenlijk is dit ook veel leuker dan alleen bezemwagen spelen. Zo nu en dan hebben we even een opstopping bij de EHBO, waar we even wachten om weer iemand mee op sleeptouw te nemen, of in de verzorgende handen van de EHBO achter te laten. De aanmoedigingen voor de staart van het vrouwenpeloton kon niet enthouasiaster. Heel Nijverdal en omgeving was uitgelopen om dit spektakel van begin tot einde mee te maken en de meesten leken teleurgesteld als wij ze vertelden dat wij toch echt de laatsten waren.

Team broomstick

We slingerden door de bossen, door een mini-swamp  met lekkere verse modder, over een klein muurtje en de vrijwilliger Loran, die daar stond sloot zich (met bezem) bij ons aan. En zo waren we met z’n drietjes! Niet veel later sloot ook Roel zich bij ons aan en groeiden we uit tot een kwartet. Ondertussen schoonden we ook maar meteen het parcours. Hawaii slingers, pruiken, buffjes, alles werd meegenomen en zo mogelijk hingen we onszelf er mee vol. Feestelijke bedoeling, zo’n bezemwagen! Helemaal als je ook nog eens bekenden langs het parcours ziet staan, zoals Heidi! Na een uurtje wandelen stonden we voor het eerste serieuze klimobstakel: de glijbaan!
14138713_10210558171134205_3007227257188672804_oWat een bouwwerk was dat zeg! Hier was een beetje opstopping, dus konden we mooi kijken hoe iedereen zich naar boven worstelde en naar beneden stortte. Hilarisch! Even een beetje kwebbelen met de posten, nog wat bemoedigende woorden en we sloten de gelederen. Op naar de zandkuil een stukje verderop.
sportograf-86649852_lowresDe muziek kwam ons van verre al in de oren. Het was echt een feestje! Door het mulle zand stortte ik me met de bezem naar beneden, tijgerde door het mulle zand weer omhoog om vervolgens een welverdiende pauze te houden. Beter gezegd: er was een gigantische opstopping ontstaan bij de bandenmuur. Dat was een bottleneck. Best leuk om dit eens van een andere kant mee te maken. Organisatie erbij, overleg, tellen, doorstroom van 20 personen per minuut, terwijl er met 80 per minuut gestart wordt. Conclusie: die moet morgen anders. Na bijna een half uur dansen en klieren was de laatste vrouw er overheen en volgden wij met een soepele swingover. Door de zandkuil hossend en dansend weer naar beneden en omhoog. Bij de militairen over een netje. Heel galant dat ze willen helpen, maar “nee wil ik zelf doen!”.

Poolparty

Tijd om eens echt vies te worden. Het mulle zand zat dan wel in mijn schoenen, maar was al lang van me af gevallen. De muddy trees brachten verandering. Maar er overheen is toch echt veel leuker dan er onderdoor. Met bezem dus.
sportograf-86638360_lowresDe droge trenches waren prima geschikt voor een potje flierljeppen. Kon ik meteen mijn voet een beetje ontlasten in dat mulle zand. Overigens deed de voet het best ok. Een beetje gevoelig, maar het mocht geen naam hebben. Ik kon mijn geluk dan ook niet op dat de stud niet in het parcours was opgenomen: een hel van een zandwand, waar de volgende dag de Strongmanrun wel op en af en op en af zou gaan. Het zwembad kwam in zicht en daarmee ook al een beetje het einde van het parcours. Het kon nu niet ver meer zijn. Mijn klokje had al ruim 6 kilometer. Na de bandenbak volgden de monkeybars.
14247832_10205513681159866_2141888234_oStiekem was ik blij met een beetje uitdaging! Gierend van het lachen dan ook over de monkeybars om vervolgens met een plons het bad in te verdwijnen naar de climbing water. Het windje maakte het wel fris. Het wandelen zorgde er niet voor dat we echt warm bleven. In beweging blijven dus en de laatste dames even aanmoedigen door te lopen.

The end is near

Het laatste stukje. Ik zat ondertussen al op 8 kilometer en de finish was nog niet in zicht! En dat terwijl dit parcours 7 kilometer zou zijn. Van de foamparty was niet heel veel over, dus snel door naar de wringer. Nog best een uitdaging om dat met een bezem te doen!
sportograf-86644162_lowresVervolgens de container cross, die ik maar even op de softy manier nam. Ik wilde absoluut geen risico met mijn voet nemen. Dit zou morgen ook nog een uitdaging worden… We waren er nu echt bijna! Nog even ploeteren door een stinksloot en we draaiden het finishterrein op voor het laatste obstakel: de worm. Eerst omhoog klimmen en dan zigzaggend door de steigerstellage weer naar beneden om van de speaker te horen te krijgen dat de laatste deelnemers nog 30 seconden hadden om binnen de tijd te finishen!
sportograf-86633403_lowresWe moedigden de laatste meiden op het parcours aan en kwamen juichend met hen over de finish! Wat een feestje! Het had ons 3 uur gekost om de uiteindelijk 9,4 kilometer af te leggen! Maar het had van mij geen minuut korter hoeven te duren. Dit was echt leuk! Uiteraard moest het sweepteam nog even op de foto, toevallig ook met de snelste vrouw van de dag, die gewacht heeft op de laatste loopsters en met Susanne. Dag 1 was meer dan geslaagd. Maar wat ik de volgende dag zou gaan doen? Ik had nog geen besluit genomen.
2016-09-05

Foto’s: Sportograf, Sjouke Stuursma-Linotte, Loran Alssema

Reacties


Related Posts


Verrassende Strongmanrun
Verrassende Strongmanrun
Wedstrijd
Yoga aan de Regge #InSalland
Yoga aan de Regge #InSalland
Training
Wie gaat er mee yoga’en aan de Regge #InSalland
Wie gaat er mee yoga’en aan de Regge #InSalland
Training

There are no comments yet, add one below.

Leave a Comment


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *