Persoonlijk

Lichtgrenze

Het is 10 november 1989. Met papa en mama kijk ik het journaal. Ik zie mensen die huilen, lachen, klimmend op een muur vol vrolijke kleurtjes de avond er voor. “Wat doen ze mama?” vraag ik. “Zij zijn vrij…”. Ik begreep er niets van. Want zo hoog is die muur niet en hij zit nog vol kleurtjes ook! Dat kan toch niet erg zijn? De symboliek en ellende, die de Berlijnse Muur met zich meebracht was voor een kind niet te bevatten.

[heading size=4 style=underline]Berliner Mauer[/heading]Het is vandaag precies 25 jaar later. Op televisie zie ik weer de beelden waar ik als kind naar keek. Maar nu begrijp ik het wel. De muur is jaren de scheiding tussen Oost- en West Berlijn geweest. Een symbool van de Koude Oorlog, een scheiding tussen arm en rijk, een muur tussen geliefden en familie, een gevarenzone, een onneembare barrière naar vrijheid. Wie wel een poging deed liep het risico doodgeschoten te worden. Vele mensen vonden de dood terwijl ze een poging deden naar het vrije Westen te vluchten.

[heading size=4 style=underline]Mauerfall[/heading]Op 9 november 1989 viel de Muur. Eindelijk een verbinding naar het Westen, eindelijk vrijheid! Ik maakte dat moment niet bewust mee, maar mag nu wel de vruchten plukken van deze bijzondere gebeurtenis. Jaarlijks reizen vriendlief en ik minimaal één keer naar Berlijn. De stad heeft ons hart gestolen en ik heb vele kilometers al hardlopend en wandelend door deze stad gemaakt. Van Oost naar West en weer terug. Iedere keer weer worden we overweldigd door de geschiedenis van de stad, de cultuur, de sfeer en de boeiende na-oorlogse architectuur.

[heading size=4 style=underline]Lichtgrenze[/heading]Nu, 25 jaar later, wordt de val de Berlijnse Muur herdacht. Ik had gehoopt hierbij aanwezig te kunnen zijn, want Berlijn bruist van de herdenkingsactiviteiten. Een heel bijzondere is de 15 kilometer lange Lichtgrenze. Vanaf 7 november staan langs de oude muurgrens 8000 heliumballonnen. Vanavond zullen deze ballonnen opstijgen. Als een symbool voor vrijheid en vrede in Europa. Vanavond zit ik weer voor de televisie. En over 25 jaar zal ik precies weten wat ik vanavond heb gezien.

Foto: Kulturprojeckte Berlin

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Content is protected !!