Wedstrijd

Xtrails – Trail de Houffalize

Vorig weekend nam ik deel aan de Asics Xtrails series. Een weekend met drie fantastisch mooie trails, over 54 kilometer totaal in de Belgische Ardennen. Na zaterdag twee trails (Kamikaze en Trail des Coccinelles) gelopen te hebben stond ik zondag aan de start van Trail de Houffalize.

[heading size=4 style=underline]Trailloper op de erwt[/heading]En wéér bagger geslapen. Ook met de bijna 30 kilometer van zaterdag in de benen zou je denken dat je toch moe bent en je lijf maar één ding wilt? Niet slapen in ieder geval… Dus zondag werd ik zo mogelijk nog meer gebroken wakker dan zaterdag. Wonder boven wonder was de pijn in het peesblad weg. Daarvoor in de plaats was het naar mijn bil gestegen. Shit, daar zat ik nou ook niet op te wachten. Het hele weekend rekte en strekte ik me al een ongeluk en rolde ik met mijn balletje tegen de muren, dus daar kon ik nog wel even mee door gaan. Ik zat me nog steeds af te vragen of ik vandaag wel de 25 kilometer moest lopen (ok, 24 kilometer, want een doorgang door de Ourthe was er uit gehaald) of dat ik beter de 16 kon doen…

[heading size=4 style=underline]The escape[/heading]Met een enorm relaxte starttijd van 11.00 uur hoefden we niet te haasten, maar de auto bij de start parkeren was onmogelijk. Na een rondje rijden stonden we nog net niet terug geparkeerd bij ons hotel! Wat een drukte… Ik voorzag file lopen op de trails… Op het startterrein was het ook druk. In plaats van de 200 lopers die alledrie de trails lopen zouden er vandaag zo’n 1000 lopers op drie afstanden (50, 24 en 16 kilometer) van start gaan. Weer bepakt en bezakt en met een mogelijke escape in het achterhoofd ging ik dan toch van start op de 24 kilometer. Maar dit keer nog voorzichtiger van start dan zaterdag. Alle klimmetjes zou ik wandelen om de druk op bil en peesblad minimaal te houden. Daarmee hoopte ik de finish zonder al te veel problemen te halen. En anders zou ik bij het verzorgingspunt uitstappen. En dan? Geen idee.
12313675_10208313057131209_2719661859126849173_n

[heading size=4 style=underline]Kontje van de chocoladecake![/heading]Meteen vanaf de start ging het parcours met een lange klim omhoog. Het eerste stukje sukkelde ik nog mee, totdat het stijgingspercentage groter werd. De eerste wandel werd ingezet. Het was minder koud dan gisteren en ik had het zelfs warm! Binnen no time had ik wat anders aangetrokken. Het voordeel van lopen overdag is dat je nu ook echt iets van de omgeving ziet. Bij de Kamikaze was ik alleen maar gefocust op waar ik mijn voeten zette, tijdens de Trail des Conccinelles zag ik geen fluit, dus dit was eigenlijk een verademing. Alleen de vraag was hoe lang ik het uit ging houden. Het begin van de route was nog niet zo bijzonder, met onder meer onder de snelweg door, maar eenmaal aan de andere kant veranderde dat volledig.
12311219_10208313054851152_6988725482863573054_nDe trails waren prachtig, met mooie uitzichten en leuke slingerpaadjes. Op (hoooo… ik ga weer wandelen) en neer (hihihihiiiiiiiiiiiiiieeeeeeee wat ga ik haaaard), heen en weer (^$*#@ ik glip alle kanten op). Een stuk asfalt (loopt stiekem ook wel even lekker) brengt ons bij de eerste verzorgingspost op 11 kilometer. Ik heb nog nergens last van en stouw me weer helemaal vol (Ooooo ze hebben hier ook tukjes!! Aaaaah ik heb het kontje van de chocoladecake!!!). Vanaf hier is de Ourthe onze trouwe metgezel. We lopen over paden met een prachtig uitzicht over het riviertje. Beverdammen, moerasjes, kabbelende stroompjes. Het ziet er idyllisch uit en nodigt uit tot het maken van heel veel foto’s. Daarmee lopen we dus nog trager dan gisteren in het donker!
12342578_10208313057491218_2129020946628603850_n
[heading size=4 style=underline]De paden op[/heading]Terwijl we aan de overkant trailrunners zien afdalen op een klein paadje, moeten wij eerst nog een flinke lus maken om daar te komen. Maar afsnijden wil je hier niet, want dan mis je echt een fantastisch mooie route. Na veel geslinger, korte klimmetjes, modderige paadjes, overstroomde paadjes, glibberige paadjes en mooie paadjes zien we de rode kaboutermuts van La Chouffe opdoemen. Maar… We slaan hier af. HOOOO WE GAAN VERKEERD! Nope… geen tussenstop voor ons bij La Chouffe… In plaats daarvan dartelen we vrolijk door. Ik begin toch die bilspier een beetje te voelen en merk dat ik al twee trails in de moeie benen heb. Maar op een rustig tempo en het wandelen omhoog gaat het eigenlijk prima.
12341163_10208313055531169_8023864770602580248_n
[heading size=4 style=underline]Laatste loodjes[/heading]We worden weer vergezeld door het riviertje en hebben de mooiste uitzichten en meest fantastische afdalingen, terwijl we hier en daar een 50 kilometer loper ontmoeten.
12295399_10208313054051132_3456151275861030794_nUiteindelijk komen we bij een weggetje waar we samen komen met de 16 kilometer lopers en… de tweede verzorgingspost. Hier ook bouillon, die ik me ongelooflijk goed laat smaken. We lopen in ieder geval niet alleen! Het is nu gewoon druk op het parcours, maar we hebben voornamelijk brede paden en wegen. Mijn bil wordt wel steeds dwarser en ik ben blij als we het MTB-parcours op gaan. Dit ken ik nog wel. Slingerbochten zoveel, dat het net een doolhof is. Hier en daar zie je over het hoge gras en struikjes hoofden van lopers elders op het parcours. Steile afdalingen met scherpe bochten. Nog een keer heel steil omhoog om vervolgens via het dorp Houffalize terug te lopen naar de finish. De eindsprint is iets minder sprint dan gister, maar maakt dat uit? We made it! Bil made it! Behoorlijk moe en nog behoorlijker voldaan ontvangen we onze Asics hoody voor het volbrengen van het gehele weekend. We schuiven aan bij de pastaparty, maar ondanks dat mijn lijf wel wat voedingsstoffen anders dan chips, gelletjes, chocoladecake, winegums, etc kan gebruiken heb ik niet veel trek. De pasta is heerlijk, maar mijn maag heeft helemaal nog geen zin in verteren.

[heading size=4 style=underline]Knocked out[/heading]Terug in het hotel zijn douche en bed even mijn grootste vrienden. Ik kan zo in slaap vallen! Toch moet er ’s avonds nog wat gegeten worden. We gaan frietjes eten bij het frietkot! Dat mag best wel na 54 kilometer ploeteren en genieten. Vervolgens zakken we af naar de kroeg, nemen een goed Belgisch biertje en gaan dan maar eens slapen. En eindelijk. De derde nacht slaap ik redelijk goed! Het kostte 54 kilometer, ruim 1200 hoogtemeters en zo’n 7,5 uur trailen, maar daarmee krijg je mij knock out.
12348102_987157994678900_3237773547396796501_n

 

4 reacties

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Content is protected !!